Cavalier Giuseppe Cesari D'Arpino
Autor Herwarth Röttgende Limba Germană Hardback – 29 iul 2013
| Toate formatele și edițiile | Preț | Express |
|---|---|---|
| Paperback (2) | 546.72 lei 39-44 zile | |
| opus magnum – 25 oct 2013 | 546.72 lei 39-44 zile | |
| opus magnum – 15 iul 2013 | 625.05 lei 6-8 săpt. | |
| Hardback (1) | 875.82 lei 39-44 zile | |
| opus magnum – 29 iul 2013 | 875.82 lei 39-44 zile |
Preț: 875.82 lei
Preț vechi: 962.45 lei
-9%
Puncte Express: 1314
Preț estimativ în valută:
154.84€ • 184.05$ • 134.34£
154.84€ • 184.05$ • 134.34£
Carte tipărită la comandă
Livrare economică 09-14 martie
Specificații
ISBN-13: 9783939322726
ISBN-10: 3939322725
Pagini: 504
Dimensiuni: 215 x 303 x 43 mm
Greutate: 3.45 kg
Editura: opus magnum
ISBN-10: 3939322725
Pagini: 504
Dimensiuni: 215 x 303 x 43 mm
Greutate: 3.45 kg
Editura: opus magnum
Notă biografică
Herwarth Röttgen
geb. 1931 in Weimar, 1950 Abitur am humanistischen Wilhelm-Ernst-Gymnasium Weimar. 1950-1958 Studium der Kunstgeschichte, Klass. Archäologie, Vor-und Frühgeschichte in Marburg und München. Promotion 1958 Universität Marburg über "Konrad Witz, Analyse und Geschichte seiner Farbengebung". 1958-1961 Volontär am Germanischen Nationalmuseum Nürnberg. 1961-1974 Stipendiat der Deutschen Forschungsgemeinschaft und Wiss. Mitarbeiter an der Bibliotheca Hertziana (Max Planck-Institut) Rom. 1974-1977 Wiss. Rat und Professor an der Universität Göttingen, 1977-1997 o. Professor und Direktor des Instituts für Kunstgeschichte an der Universität Stuttgart. 1984-1988 Erster Vorsitzender des Verbandes Deutscher Kunsthistoriker. 1997 Emeritierung. Ehrenbürger der Stadt Arpino (Prov. Frosinone). Zahlreiche Publikationen zur deutschen Spätgotik, zum Barock und Historismus und zur italienischen Kunst vom 16. bis 19. Jahrhundert. Lebt in Stuttgart.
geb. 1931 in Weimar, 1950 Abitur am humanistischen Wilhelm-Ernst-Gymnasium Weimar. 1950-1958 Studium der Kunstgeschichte, Klass. Archäologie, Vor-und Frühgeschichte in Marburg und München. Promotion 1958 Universität Marburg über "Konrad Witz, Analyse und Geschichte seiner Farbengebung". 1958-1961 Volontär am Germanischen Nationalmuseum Nürnberg. 1961-1974 Stipendiat der Deutschen Forschungsgemeinschaft und Wiss. Mitarbeiter an der Bibliotheca Hertziana (Max Planck-Institut) Rom. 1974-1977 Wiss. Rat und Professor an der Universität Göttingen, 1977-1997 o. Professor und Direktor des Instituts für Kunstgeschichte an der Universität Stuttgart. 1984-1988 Erster Vorsitzender des Verbandes Deutscher Kunsthistoriker. 1997 Emeritierung. Ehrenbürger der Stadt Arpino (Prov. Frosinone). Zahlreiche Publikationen zur deutschen Spätgotik, zum Barock und Historismus und zur italienischen Kunst vom 16. bis 19. Jahrhundert. Lebt in Stuttgart.