"Da150-hodździa Ciotki - klasykini bielaruskaj litaratury, revalucyjanerki i zmaharki za bielaruskuju niezaleznaśc - chočacca pryhadac jejnuju padzabytuju feminisckuju ipastaś i značnaśc. Jana stala nia prosta piersaj paetkaj i piśmieńnicaj bielaruskaj litaratury XX stahodździa, ale i piersaj bielaruskaj emansypatarkaj i feministkaj sacyjalisckaha natchnieńnia.". - Uladzislaŭ Harbacki
Da 150-hodździa piaśniarki vydajem jejnyja tvorylacinkaj.Piersapačatkovapiśmieńnicapisalachutčej tak, radziej - kirylicaj. Jana viedala i ŭličvala relihijnuju i kulturnuju raznastajnaśc tahačasnych bielarusaŭ, a tamu hulalasia i źviartalasia da ŭsich bielarusaŭ z dvu- ma alfabetami. Takim paradkam, idučy pa śladoch nasaj piersaj feministki, prytrymlivajučysia lacinkavych aryhinalaŭ jejnych tekstaŭ, a taksama smutkujučy z taho, sto ŭ ciapierasniaj Bielarusi lacinka apynulasia faktyčna pad zabaronaj, my robim hety estetyčny i palityčny padarunak.
"Mozna śmiela skazac, sto ź imiem Ciotki źviazany naahul začatki bielaruskaha zanockaha ruchu. [...] Piersy zanocki hurtok u Vilni - heta jaje rabota (1905-6 h.h.). Ale mo jasče bols, čym asabistaj ahitacyjaj i zyvym slovam, Ciotka budzic bielaruskuju zančynu svaimi paetyckimi tvorami, jakija svajoj sčyraściaj i hlybinioj pačuccia chapajué prosta za serca". - Anton Luckievič, 1924
"Alojza Paskievič - Ciotka-Bielaruska (bielaruska z-pad Miensku). Vielmi cikavaja dziačyna: viasiolaja, artystyčnaja, deklamatarka, aktyňnaja dziajačka. Zorka tahačasnaj maladoj bielaruskaj litaratury. [...] Vonki nie byla pry- hozaja ź piersaha pohladu. Pabyüsy, pahamaniğsy, stanavilasia pryhozaj i pryvabnaj. Muz taksama śviatleă ad razmova źjoju. Vieda u halinie mastactva miela jana niamala, zaviazvalisia cikavyja razmovy. Jejnaja śmieré stala najvialiksaj strataj dla Bielarusi". - Julija Bilunienie, 1961