Perde acilacak birazdan. Artik oyuncuyu hic kimse kurtaramaz. Titremeler gelir, tuvalete kosturur, korku sarar, agzi kurur, soluksuz kalir, kacmak ister, yok olmak ister, unutulmak ister.
Ücüncü zil. Birbirlerine sarildilar. Onlar simdi orada tek bir kisi.
Girdiler sahneye, aldilar yerlerini, perde kapali. Perdenin öbür tarafinda seyirci. Karanlik.
Aciliyor perde. Müzik geldi. Hafifce yanmaya basladi isiklar.
Dünyanin en güzel yerindeler.
Iki bin bes yüz yilin hikayesi bu.

Güzel bir kadinin hayatinda üc erkek, üc ask Biri umutsuz, öteki imkansiz, sonuncusu yanlis.
Peki insan dogrusunu bilse bile neden hep ayni hatayi defalarca yapar
Isil bu zor sorunun pesine düserken, calistigi tiyatroda yeni oyunun provalari sürmektedir. Dört oyuncu ve bir yönetmenin yetenekle yalan, arzuyla korku arasinda gidip geldigi bu sahnede, sanatin ve insan ruhunun sirlari da aralanir.
Celal Kadri Kinoglu ikinci romani Provalarda askin, sansin ve yalnizligin sinirlarini mizahi ve samimi bir dille sorgularken okuru da hayat boyu taklit ettigi rollerle yüzlestiriyor.