Te emigrosh do te thote te shtegtosh kujtesa dhe te ardhme; levizjet ne hapesire jane me se pari levizje ne kohe, ashtu si bagetite e imta qe ne te vertete shtegtojne nga vera ne dimer: ne ishim dhe jemi ne nje xhep te gjithesise qe zgjerohet e uritur per te dyja, kohen dhe hapesiren. Kesisoj nje emigrant eshte prova me e gjalle se nje vete mund te perpunoje ndryshimin qe vjen nga me shume se nje jete njerezore. Mbi keto eshte ndertuar dhe flet libri ne proze "Memedhembje.""