Ellerim bagli bir halde kendime geldigimde, lüks esyalarla dösenmis salonun duvarinda los isik huzmeleri halime agliyor gibiydi.Kendimi paralayan bir ciglikla haykirdim Burasi da neresi diye. Ürkütücü yüzlü, keskin bakisli, merhamet duygusundan eser olmayan iri yapili bir kadin aninda basima dikiliverdi. -Sakin ol yavrucak, dedi. Hayatin basindayken, senin gibi genc ve güzel bir kizin erken veda etmesini istemezsin herhalde. Bak güzelim, burasi mutluluk evidir. Buraya senin gibi güzel kizlar gelir, müsterisini bekler.

Beynime simsek gibi giren bir kivilcim, bir anda bedenimi ates topuna cevirmisti. Ondan sonrasini duyamamistim zaten... El degmemis kutsal duygularimin katledilecegi bu kahrolasi mekanda inliyordum kendimi yirtarak Öldürün de kurtarin beni diye. Iste o andan sonra gerceklesti, akillari durduran hadiseler zinciri...