De AppelNoch hult mi de Tiet.Man - wo lang noch?As de Appel in Blööt weer,weer allens so annersso anners.Allens so anners.De Snaak luer in't Blattwarkop dat Riepen vun den Appel.Ik heff em eten.Mit de Lust keem de Unrastun dat Söken,dat wille Söken na wat,wat sik nich mehr finnen leet.In mien Hand:Stingel und Kernhuus vun den Appel.Noch hult mi de Tiet.