'We houden onszelf zo vaak tegen. Alsof iedereen met een Porsche rijdt maar nooit eens optrekt. Altijd 120 op de snelweg. Nooit écht voluit.' Castellane. Provence. Een laatste poging. Ik heb alles wat een man zich kan wensen. Een succesvolle zaak, een mooi huis, een gezin waarvoor ik wil vechten. Maar ergens onderweg ben ik mezelf kwijtgeraakt. Met tegenzin vertrek ik naar een camping in Zuid-Frankrijk. In plaats van verveling vind ik iets wat ik al jaren niet meer heb gevoeld: avontuur, vrijheid, verlangen. En dan is er Noémie. Maar op deze camping klopt iets niet. Haar man Olivier draagt zijn rijkdom als een tweede huid. Duur horloge. Merkkledij. Wat doet hij hier, tussen de caravans? Overal duiken oude VHS-cassettes op. Ik ben de enige die de regels niet lijkt te kennen. Hoe dieper ik graaf, hoe meer ik mezelf in de nesten werk. 'Bonne journée, Vince.' De deur valt toe. Ik ben er zeker van dat ik mijn naam niet heb gezegd. Hoe ver zou jij gaan om echt te voelen dat je leeft?