Sehrin sokaklarindan sik sik büyük ve tuhaf kafileler gecerdi; arabacinin asil üniformasi, ahsabin kiymetli rengi, altin seritlerle bagli celenkler ve nihayetinde faytonu takip eden ucsuz bucaksiz kalabalik... Her sey, bu sekilde yolculuk eden sahsiyetin önemini ortaya koyuyordu. Günün birinde ögrendim ki, o pariltili mekanizmanin icinde seyahat edenler aslinda ölülerdi.

Elsa Morante, Cocukluk Anilarinda cocuklugunun ülkesine geri dönüyor; ilk heyecanlarini, oyunlarini, korkularini, ilk asklarini, kardeslerini, okul arkadaslarini ve Romanin gündelik hayatini cocuk Elsanin bakisiyla anlatiyor.

Bir cocugun gözünde devlesen esyalar, eski evlerin gölgeli köseleri, aile icindeki sessiz gerilimler ve yalnizligin gizli siginaklari, yazarin benzersiz anlatimiyla neredeyse masalsi bir dünyaya dönüsüyor. Morantenin oyunbaz, muzip ve dokunakli cocuk sesinin tüm canliligiyla yankilandigi Cocukluk Anilari; hafizanin nasil hikayeye dönüstügünü gösteren ve kisa sürse de cocuklugun piril piril parlayan isigini her bir sayfasindan yansitan sicacik bir kitap.