Ramazan, Alinin ta basindan, daha ilk günlerinden bildigi bir seyi, o olmadan bir hic oldugunu; ancak Ali ileRamazan olduklarinda tam olduklarini, bir anlam kazandiklarini o bekleme günlerinde anliyor. Kabul ediyor. Aliyi bekledikce bos duvarlara bakarak; Ali icinde büyüyor, büyüyor. Ali basmasina ugruyor Ramazan. Alinin gelmesine yakin o kadar agliyor ki uluya uluyayer yataginda, icinin yikandigini hissediyor bastan asagi. Ulan Ali, sen dönmeden aglaya zirlaya yikadim icimi. Yeni dogmus bebek gibiyim Magaracocugu. Ne bicim seviyomusum ulan seni Aliyi garda karsilarkenbunlari söyleyip boynundan öpüveriyor. Ali kipkirmizi oluyor utancindan. Yanlis anlayacaklar.Ibne degil onlar. Ne bicim asiklar. Ikisi de erkek; tamam. Ama asiksan ne yazarKime ne yazar