Kur lexon sonetet e Shekspirit, veca-nerisht disa prej tyre, dhe perpiqet t'i kuptoje, lexuesi perjeton ndjesine e nderkomunikimit: behet pjese e "subjekteve" filozofike apo si-ngjarjeve qe ato pershkruajne; humbet ne labirinthet e men-djes, percapet si neper rrugicat me kalldrem, per-anash ujrash qe reflektojne feneret me vaj, qe zbehte ndricojne per-gjate tregut me tezga apo netesh henore... Lexuesit i behet se njihet dhe takohet me njerez qe kane jetuar ne kohet shek-spiriane e jane perhumbur mes medy-shjes dhe dyshi-meve te pafundme te jeteve qe rasti u ka ofruar. Ngaqe lexuesit e tij nuk vijne duke u rralluar, eshte krijuar dhe lulezon per-shtypja deri ne bindje, se dramaturgu i madh nuk eshte me pak i madh si poet, si lirik i ndje-shem, sidomos ne sonetet e tij, dhe per shkak- te subjekteve, jo me pak i madh edhe si prozator. Ky lartesim ne rritje fjalesh e mendimesh forcon bindjen se ne cdo te ardhme vargjet e tij do te shijohen e kuptohen edhe me thelle"