Acaba sanatin sirri burada mi sakli Eserin rüyada nasil görüldügünü animsamak, onu görüldügü gibi yeniden anlatmak ve her seyden önce animsamaya calismak. Belki de tüm kesif animsamakta gizlidir.

1938 Günlügü, Elsa Morantenin genclik yillarinda tuttugu notlardan olusuyor. Yalnizca gündelik hayatin degil; rüyalar, arzular, sucluluk duygusu, yalnizlik ve askin yarattigi kirilganliklarin da yer aldigi bu sayfalarda Morante, henüz yirmi alti yasindayken, kendi ic dünyasini büyük bir aciklikla izliyor.

Alberto Moraviayla yasadigi calkantili iliskinin gölgesinde yazilan bu metin, gönderilmemis mektuplari, gece düslerini ve parcali düsünceleri bir araya getiriyor. Günlük ilerledikce gercek ile düs, uyaniklik ile bilincdisi arasindaki sinirlar siliniyor; yazi, bir itiraftan cok, karanlik bir icsel kesfe dönüsüyor.

Morantenin sonraki eserlerinde belirginlesecek cocukluk, arzu, sucluluk, annelik, yalnizlik, hayal gücü gibi temalar ilk kez bu metinde bütün ciplakligiyla ortaya cikiyor. Danteden Rimbaudya, Freuddan Kafkaya uzanan edeb evreniyle birlikte, 1938 Günlügü hem kisisel bir belge hem de bir yazarin kendi sesini arayisinin essiz bir kaydi.