Ушбу монографияда ўзбек тили сўз бирикмаларида шахс тавсифининг бадиий образ яратиш воситаси сифатида воқеланиши ва услубий қўлланишини ўрганилган. Тобе ва ҳоким аъзолари шахс отларидан ташкил топган сўз бирикмалари ажратилган, атоқли отлар иштирокида ҳосил бўлган сўз бирикмаларида шахс тавсифи изоҳланган. Шу билан бирга шахсни тавсифловчи сўз бирикмалари қурилиш қолипларининг умумий ва хусусий шакллари, бадиий услубнинг адабий тил услубларидан фарқланувчи ўзига хос хусусиятлари, Абдулла Қаҳҳор насрий асарларида қўлланган шахсни тавсифловчи сўз бирикмалари таҳлили, шахсни тавсифловчи сўз бирикмалари бадиий нутқ воситаси эканлиги асосланган. Монография гендерология, прагмалингвистика йўнаришлари мутахассислари, профессор - ўқитувчилар, доктарант, талабалар ва барча қизиқувчиларга мўлжалланган.